°F | °C
invalid location provided
Ποιήματα

Της παιδικής, εφηβικής και νεανικής ηλικίας

Της Μαίρης Χρυσικοπούλου

Χαίρεσαι την απανεμιά της φύσης, τα πλούσια πρωτοϊδωμένα φτερουγίσματα της ποιητικής της. Το μεγαλόψυχο σθένος μιας ποιήτριας, όπως πρωτοαντίκρισε τη ζωή. Το πλούσιο συναίσθημα που κατακλύζει τους στίχους, την απαλότητα της εφηβείας, όπως προσεγγίζει τα γεγονότα.  Τον οίστρο, που κάτω από άλλες συνθήκες θα ήτο σίγουρα ένας Αχελώος ποίησης στη σύγχρονη λογοτεχνία.

«...παιζογελούσαν εύθυμα χτες βράδυ τα παιδιά

κι ερημωμένη δέρνεται απόψε η γειτονιά...» (σελ. 14)

«...για την πλανεύτρα θάλασσα // θα άφηνα παλάτια

θες διαμαντένια ήτανε // μας θες κι από ελάτια» (σελ. 28)

«...μαλιώθηκε το είναι μου // εκάηκε κι εχάθη

μπρος στου χρονιάρικου παιδιού // το δακρυσμένο μάτι» (σελ. 20)

Στίχοι γεμάτοι από άσβεστο πάθος για ζωή, για καθαρό βλέμμα, για την ακέρια στάση, για την απρόσμενη σιγουριά της απλότητας που χαρίζεται κοντά στον άνθρωπο - όπου γης- που τραγουδάει, νοσταλγεί, προσφέρει κι αγωνίζεται για κάτι καλύτερο.

Σημεία αναφοράς ο «Αρκουδιάρης», η «Μάνα Ελλάδα». «Το παιδί με τα πρόβατα» κ.α.

Κώστας Καρούσος      

 

Εορτολόγιο

Δημοσκόπηση

ΤΑ ΝΕΑ ΜΕ ΤΡΑ ΠΟΣΟ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ:
 

Login...