Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα4596
mod_vvisit_counterΧθές6550
mod_vvisit_counterAll6027290
°F | °C
invalid location provided
Είναι θέμα στάσης πλέον...»

 

 Προχθές οπού γυρόφερνα καβάλα yganthsστη φανταστική λιμουζίνα μου,  έπεσα ξαφνικά πάνω σε μια πολυπληθή, φανταστική εξ ίσου και γεμάτη παλμό συγκέντρωση στην ανανεωμένη πλατεία μας. Κι ήταν λαός πολύς κι όλοι κάποιας περασμένης ηλικίας, άλλος με τον καφέ ανά χείρας, άλλος με τσάι κι άλλος με τη μαγκούρα του. Ήρθαν  να στείλουν μήνυμα στον Πρωθυπουργό: «Κόψε πρόεδρε τους μισθούς τους για να σώσουμε την πατρίδα! Είμαστε μαζί σου. Δείξτε μας τον τρόπο, να δώσουνε οι άλλοι να σωθούμε! Σώσον ημάς και να σχωρεθούν τ΄ απιθαμένα σ΄!» Τέτοια φώναζαν, ξύνοντας και κλωτσώντας κάτι άσπρα παρκο-νουμεράκια στα πεζοδρόμια. Κι υπάρχει περίπτωση ολόκληρος Πρωθυπουργός να μην ακούσει τις φωνές του δρόμου, τις ικεσίες του ποιμνίου του, τη βοή λαού; Συγκινημένος μάλιστα!

Τώρα όμως είναι θέμα «στάσης». Όσο κι αν με ταλαιπωρεί εδώ και πολύ καιρό, μαζί με μερικές χιλιάδες ακόμα, ισχυρή ισχιαλγία, με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών μου έναντι της πατρίδας κατέληξα στο συμπέρασμα πως τόσο η σωτηρία της όσο κι η θεραπεία μου είναι πλέον θέμα «στάσης». Εσείς βέβαια που ασχολείστε με τα επίκαιρα μπορεί να μπερδευτείτε με τις στάσεις της Τζούλιας και μερικοί προτρέχοντες νάχουν κοστολογήσει και κάθε στάση της σε σχέση με τα οφέλη απ΄ τις περικοπές των μισθών και τα παγώματα. Και φαντάζεστε πως μπορεί να βγαίνουν αύριο ας πούμε οι Υπουργοί και να δηλώνουν πως για να βουλώσουμε την τάδε μεγέθους τρύπα -που εννοείτε πως δημιούργησε η Νέα Δημοκρατία και τώρα ανακαλύψαμε- χρειαζόμαστε άμεσα -τρεις με το συμπάθιο- στάσεις «καλογερικές» της Τζούλιας χωρίς σαμπάνια!

Αφήστε που οι προβαλλόμενες στάσεις απ΄ τα τηλεοπτικά δεν έχουν καμιά σχέση με τη στάση της κοινωνίας! Γιατί αυτές πυροδοτούν πρόσθετες σκοτούρες, γκρίνιες και εύλογα ερωτηματικά στις απανταχού κυρίες που τα θέτουν στους γύρωθεν όπως, γιατί εμείς αφιλοκερδώς, σιγά πως το κάνει το σούργελο και το πληρώνουνε κιόλας, εγώ και δύναμαι και το κάνω καλλίτερα, μα τι αδικία είν΄ αυτή, ας ήμουνα εγώ μια μέρα πρωταγωνίστρια να δεις τι όργια θάκανα,  κυβέρνηση είν΄ αυτή γαμώ τα Υπουργεία τους και άλλα τέτοια.

Είναι θέμα στάσης λοιπόν. Πως δηλαδή θ΄ αντιδράσουν οι κοινωνικές τάξεις που θίγονται πρωτοφανώς, οι συνεπείς εργαζόμενοι γενικώς που για άλλοι μια φορά κατάφορα αδικούνται, τι στάση θα κρατήσουν οι έξω, οι Ευρωπαίοι, ο Άνθιμος κι οι αγορές! Τι θ΄ αποκομίσει ο ιπτάμενος τζέντελμαν απ΄ τα δείπνα, τις συναντήσεις και τα ραντεβού. Τώρα να δείτε τα «ευχαριστώ» σε Γερμανούς, στο Νικολά και τους Αμερικάνους... Είναι η μοίρα του ΠαΣοΚ να ευχαριστεί! Κι όσο κι αν επιμένει  ένας γνωστός μου φιλόσοφος της ζωής πως η στάση της Τζούλιας είναι η πιο ενδεδειγμένη για τη λύση των προβλημάτων εγώ προτάσσω πως η πατρίδα χρειάζεται υπευθυνότητα και προσφορά απ΄ όλους για ν΄ ανταπεξέλθει στην κρίση.

Τα κανάλια είχαν προλειάνει το έδαφος προκειμένου να δεχτούμε με ανακούφιση τα χειρότερα, έκαναν τη δουλειά τους. Κράτησαν μια «στάση κατά παραγγελία». Οι ένδοξοι υπάλληλοι θα κάνουν κι αυτοί πως δουλεύουν μιας κι οι άλλοι θα κάνουν πως τους πληρώνουν. Μαζί και οι οικούντες πέριξ της ιεράς πόλεως του Αγρινίου, οι άρχοντες της υπαίθρου και των γειτονικών διαμερισμάτων που ήταν μαθημένοι να καλπάζουν με τον «αγρότη», να τον ανεβάζουν στα πεζοδρόμια, στις πλατείες και τα πλακόστρωτα δρομάκια αλλά τώρα τους κυνηγούν τα ένστολα καμάρια της πόλης με ροζ χαρτάκια.     

-Απαγορεύεται κύριε η στάση κι η στάθμευση άνευ αντιτίμου... 

-Βρε άι γαμθείτι, ούλοι να μας τα πάριτι!

-Μα, εμείς κύριε εντολές εκτελούμε, να βάλουμε τάξη στο κυκλοφοριακό, δεν έχετε ενημερωθεί απ΄ το ιντερνετ, να ...τη δουλειά μας κάνουμε...

-Βρε ούστ, κανάγιες...

Μόνο οι ΠΑΜΕ κι οι συνιστώσες άρχισαν καθημερινό πόλεμο, αντίσταση και αγώνα. Και κανείς εχέφρων δεν θα διαφωνούσε με το κυρίως δόγμα, αν δε ζούσε στην Ελλάδα. Να πληρώσουν οι υπεύθυνοι για όλα όσα δημιούργησαν, παραποίησαν κι έκλεψαν διαχρονικά. Αφού δημευτούν οι περιουσίες τους σε όρια που θα καταλογιστούν, να μπουν και φυλακή για να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι. Αλλά όπως λέει ο πάσα πικραμένος, γίνεται να φτιάξεις κράτος εκ του μηδενός, βάζοντας σαν διαχειριστές ξανά τους ίδιους που δημιούργησαν το χάος σ΄ όλους τους τομείς; Θάπρεπε όλοι αυτοί να μπουν στα αζήτητα και νέα άγνωστα αλλά ικανά πρόσωπα στη δουλειά τους, μη αναμεμειγμένα με την πολιτική, ν΄ αναλάβουν τις τύχες της χώρας.

Στο Ελλάντα όμως οι απατεώνες θεωρούνται το καλλίτερό μας κι αφού βγουν για λίγο στο περιθώριο μέχρι να ξεχάσει ο λαός, επανέρχονται ως σωτήρες! Μόνο ο παρεξηγημένος πτωχός Ρουσσόπουλος  προσεύχεται πλέον εν κρυπτώ για όλους μας και δε βγαίνει να μιλήσει για τη σωτηρία της χώρας. Πάτερ άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι...

Θέμα στάσης του λαού λοιπόν η εφαρμογή κι η αποδοχή των νέων μέτρων. Εγώ φυσικά και τα αποδέχομαι. Να εκμυστηρευτώ σε σας που είστε δικοί μου άνθρωποι πως ενδομύχως καμαρώνω κιόλας σα γύφτικο σκεπάρνι! Δεν είναι δα και λίγο μέσα σε ελάχιστους μήνες ν΄ αλλάξει άνθρωπος τάξη επι τα βελτίω! Εγώ πλέον και κάμποσες χιλιάδες όμοιοί μου ανήκουμε στους έχοντες και κατέχοντες που κυνηγούσαμε τόσα χρόνια να πληρώσουν για την πατρίδα. Για δες θάμα κι αντίθαμα! Ποιος να μου τόλεγε πως τόσα χρόνια με περίσσιο πάθος, εξορκισμούς,  λογίδρια και άρθρα θα κυνηγούσα τον εαυτό μου!

Καμαρώνω ακόμα γιατί μιλάω Ελληνικά και τ΄ απολαμβάνω. Και για να σας δείξω το μεγαλείο της γλstashώσσας μας, σας αναφέρω το εξής:

Προχθές κάποιος συνάδελφος πνιγμένος στα χαρτιά, σηκώνει το τηλέφωνο κι απαντά στο γνωστό του πολίτη, τον Κώστα:

« ...δε μπορώ σου λέω την Τρίτη, ούτε Τετάρτη αλλά να το δούμε από βδομάδα. Κώστα, δε μπορείς να καταλάβς. Ιμείς ιδώ δηλαδή δε δουλεύουμι, γαμνιόμαστι!»

Άει γειάσου μεγάλε, αλλά σε τι στάση; 

e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.