Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα1307
mod_vvisit_counterΧθές4096
mod_vvisit_counterAll3744708
°F | °C
invalid location provided
«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω»
Τετάρτη, 12 Σεπτέμβριος 2018 17:48

Η θεατρική ομάδα της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου επαναλαμβάνει στα πλαίσια του 2ου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, που διοργανώνει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, θεατρική παράσταση που θα δοθεί στο Δημοτικό Θέατρο στις 13 και 14 Σεπτεμβρίου 2018 στις 21:00.

Πρόκειται για το έργο του Ντάριο Φο «Δεν πλη

Η θεατρική ομάδα της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου επαναλαμβάνει στα πλαίσια του 2ου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, που διοργανώνει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, θεατρική παράσταση που θα δοθεί στο Δημοτικό Θέατρο στις 13 και 14 Σεπτεμβρίου 2018 στις 21:00.

Πρόκειται για το έργο του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», σε σκηνοθεσία της Γιούλης Μαρούση. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Λίγα λόγια για το έργο, που έγραψε μεταξύ άλλων, ο ίδιος ο Ντάριο Φο:

«…Με αυτό το έργο, ήθελα να διηγηθώ την ιστορία δύο οικογενειών, εργατικών ανθρώπων, που αγωνίζονται με μοναδικό τους όπλο την ανυπακοή σαν πολίτες, κόντρα στην παράλογη, σημερινή κοινωνία…

…Πιστεύοντας πώς με το γέλιο, τη σκληρή σάτιρα, πετυχαίνω τη μεγαλύτερη έκφραση αμφιβολίας και αμφισβήτησης, έγραψα μια φάρσα. Αυτό το είδος φάρσας, είναι μια θεατρική φόρμα που επινόησε ο ίδιος ο λαός, για να χτυπήσει ανελέητα, με γλώσσα τσουχτερή, αιώνες τώρα, τα στραβά μάτια της εξουσίας ή τα σάπια προϊόντα της κοινωνίας …

…Σε τούτη τη φάρσα άφησα το παιχνίδι της φαντασίας να φτάσει στο έπακρο. Όταν το έγραφα στα 1974, οι προβλέψεις μου έμοιαζαν αερολογίες… Σήμερα η πραγματικότητα όχι μόνο τις επαλήθευσε αλλά και τις ξεπέρασε σ ’ένα μεγάλο βαθμό…»

ρώνω, δεν πληρώνω», σε σκηνοθεσία της Γιούλης Μαρούση. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

Λίγα λόγια για το έργο, που έγραψε μεταξύ άλλων, ο ίδιος ο Ντάριο Φο:

«…Με αυτό το έργο, ήθελα να διηγηθώ την ιστορία δύο οικογενειών, εργατικών ανθρώπων, που αγωνίζονται με μοναδικό τους όπλο την ανυπακοή σαν πολίτες, κόντρα στην παράλογη, σημερινή κοινωνία…

…Πιστεύοντας πώς με το γέλιο, τη σκληρή σάτιρα, πετυχαίνω τη μεγαλύτερη έκφραση αμφιβολίας και αμφισβήτησης, έγραψα μια φάρσα. Αυτό το είδος φάρσας, είναι μια θεατρική φόρμα που επινόησε ο ίδιος ο λαός, για να χτυπήσει ανελέητα, με γλώσσα τσουχτερή, αιώνες τώρα, τα στραβά μάτια της εξουσίας ή τα σάπια προϊόντα της κοινωνίας …

…Σε τούτη τη φάρσα άφησα το παιχνίδι της φαντασίας να φτάσει στο έπακρο. Όταν το έγραφα στα 1974, οι προβλέψεις μου έμοιαζαν αερολογίες… Σήμερα η πραγματικότητα όχι μόνο τις επαλήθευσε αλλά και τις ξεπέρασε σ ’ένα μεγάλο βαθμό…»