Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα101
mod_vvisit_counterΧθές4071
mod_vvisit_counterAll3747573
°F | °C
invalid location provided
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ …
Πέμπτη, 26 Απρίλιος 2018 19:55

 ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ

ΠΑΛΛΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ – ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ – ΑΝΑΛΥΤΗΣ AEJ/IFJ

Η οικονομική κρίση είναι στην ουσία κρίση του σοσιαλκαπιταλιστικού συστήματος. Η συμπαιγνία τραπεζιτών και πολιτικού κατεστημένου δημιούργησε τεράστια εθνικά και κοινωνικά προβλήματα. Το γεγονός αυτό διαταράσσει την «ιδεολογική ηρεμία» που επεβλήθη μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το οικοδόμημα που θέλει τους λαούς να αποδέχονται τη μοίρα τους κάτω από τους τρούλους του καλού θεού και των αντιπροσώπων του , των τοκογλύφων και των πολιτικών εντολοδόχων τους μετά της καλής κοινωνίας των παροικούντων του συστήματος , αρχίζει να τρέμει από τα θεμέλια του.

Ο θεός, ο τραπεζίτης , ο πολιτικός και η σχέση ανάμεσα τους ,μαζί με το υπηρετικό προσωπικό τους, αρχίζουν να αποκαλύπτονται στη συνείδηση της Δύσης ως μορφές μιας απεχθούς τυραννίας, ένα πελώριο ψέμα ριζωμένο στις εξουσιαστικές δομές της κοινωνίας. Έτσι η κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Ή θα επιλέξει το δρόμο της υποταγής και του φτιασιδώματος του τυραννικού συστήματος ώστε να γίνει υποφερτό ή θα πάρει το δρόμο της επανάστασης.

Ο δρόμος της επανάστασης δεν είναι μια εύκολη υπόθεση , μια εύκολη επιλογή που θα προκύψει τυχαία μέσα από τις παραληρούσες συνάξεις αγανακτισμένων που δεν έχουν τίποτα να προτείνουν εκτός από την αλλαγή των προσώπων στο θλιβερό θέατρο της εξουσίας . Η επανάσταση είναι πράξη εσωτερικής ανατροπής των θεμελίων της εξωτερικής τυραννίας. Αν οι μορφές της τυραννίας καταρρεύσουν στη συνείδηση, τότε η επανάσταση στην πράξη θα είναι η πραγμάτωση της εσωτερικής απελευθέρωσης σε πολιτικο-κοινωνικό πεδίο. Η αμφισβήτηση των ερεισμάτων της τυραννίας, εντός μας, είναι η θεμελιώδης επαναστατική πράξη.

Με αυτό τον τρόπο η τωρινή οικονομική κρίση θα εμβαθυνθεί και θα μετατραπεί σε συνειδησιακή και πολιτική σύγκρουση με το σύστημα, τις αξίες του και τις δομές του, με ένα και μοναδικό στόχο. Την ανάκτηση της εξουσίας από το λαό .

Ο καπιταλισμός μόνο τους χρήσιμους εξολοθρεύει. Τι έχει παράξει αυτό το σύστημα; Το δρόμο στην προσωπική επιτυχία εάν και εφόσον είσαι αφόρητα χαμηλής νοητικής στάθμης πρώτα και κύρια. Η χαμηλή νοητική στάθμη δεν κρίνεται καταρχήν από τα σωστά ή τα λανθασμένα συμπεράσματα κάποιου. Κρίνεται από αυτή καθαυτή τη λειτουργική ικανότητα του εγκεφάλου του να παράξει συλλογισμούς πριν φτάσει στα συμπεράσματα. Οι λειτουργίες του εγκεφάλου στον Καπιταλισμό οφείλουν να διασφαλίζουν το δρόμο της προσωπικής επιτυχίας δηλαδή το δρόμο της ενσωμάτωσης στην α-νοησία.

Έχει όμως σχέση με την εθελούσια αποδοχή από τους λαούς του μονοδρόμου «της βοήθειας», η οποία παντού κρίθηκε από τις πολιτικές ηγεσίες ως αναγκαία και αναπόφευκτη. Τα επιχειρήματα δε, ήταν επίσης παντού τα ίδια: η σοβαρότητα, η συναίνεση, η αγάπη για την πατρίδα, οι θυσίες του Ρουμανικού, Ουγγρικού, Ελληνικού, Κυπριακού κ.λπ. λαού για το καλό της χώρας, ο εγκλωβισμός των εργαζομένων στην αγάπη για τις αλυσίδες τους, η αντιστροφή των όρων, το ψέμμα πως οι λαοί θα σώσουν τον τόπο τους, το ψέμμα πως όποιος δεν συναινεί σε αυτή την υποδούλωση είναι με τον άλφα ή βήτα τρόπο εχθρός, η αισχρότητα πως μπορεί να είναι και εχθρός των εργαζομένων !!! και ένας διεθνής εμπαιγμός κατά των λαών με τη συμβολή των πολιτικών κομμάτων της κάθε χώρας με ελάχιστες εξαιρέσεις κάθε φορά.

Σε καμιά περίπτωση δεν είδαμε την αποδοχή εκ μέρους μιας κυβέρνησης πως είναι δέσμια και αδύναμη απέναντι σε αυτό το σύστημα, παρά μόνο προσπάθεια παραγωγής τοπικής υπεραξίας υπέρ τάχα του λαού.

Τα στάδια δε της διαχείρισης της δυσφορίας και της δυσαρέσκειας του κόσμου, είναι επίσης «διεθνοποιημένα», αρχίζοντας από την αντιστροφή και πάλι της ερώτησης        μη λέτε πως δεν θέλετε τα μέτρα, έχετε κάποια άλλη πρόταση ή απλά είστε υπέρ της χρεωκοπίας της χώρας, όχι δεν έχουν οι λαοί άλλη πρόταση απέναντι σε ένα ευρωπαϊκά μαγειρεμένο εμπαιγμό, όπου οι εθνικές πολιτικές ηγεσίες επαναλαμβάνουν εμφαντικά την ίδια «διεθνή» κοροϊδία, κάθε φορά σε άλλο εθνικό έδαφος για το αναπόφευκτο της καταστροφή ς.. φροντίζετε εσείς κάθε μέρα γι’ αυτό.

Μόνο «σταματήστε την κοροϊδία» για την εθνική μας υπερηφάνεια, για την ανάγκη εθνικών κυβερνήσεων, για τις υπογραφές που όλα μαζί τα κόμματα στην τελική θα βάλετε. Για ποιό λόγο; Είδαμε πως παντού οι λαοί είναι πολύ εύκολα διαχειρίσιμοι, παντού τα μέτρα περνάνε και παντού ο λαός αναλώνεται σε ρητορίες, πορείες, διαμαρτυρίες, συλλήψεις και ξύλο από τα κράτη του, και η κερδοφορία του κεφαλαίου εξυπηρετείτε.

 

ΔΝΤ: (ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ)

Ρουμανία: Ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ τον Μάρτιο του 2009. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,9 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προέβη σε 137.000 απολύσεις στο Δημόσιο, μείωσε τις συντάξεις και τους μισθούς και αύξησε τους φόρους. Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 7,1%.

Ουγγαρία: Προσέφυγε στο ΔΝΤ στα τέλη του 2008. Της χορηγήθηκε δάνειο ύψους 12,5 δισ. ευρώ. Η ουγγρική κυβέρνηση προχώρησε στην κατάργηση του Που μισθού, της 13ης σύνταξης και στην περικοπή κατά 20%- 30% των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε το 2009 κατά 6,3%.

Λετονία: Το ΔΝΤ χορήγησε δάνειο ύψους 1,7 δισ. ευρώ. Η κυβέρνηση της χώρας προχώρησε σε μείωση κατά 30% των μισθών του δημοσίου, σε περικοπή δαπανών κατά 4,5%, σε πάγωμα συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ. Το 2009 η ανεργία στη χώρα εκτινάχθηκε στο 16,6%.

Αργεντινή: Στην Αργεντινή το ΔΝΤ χορήγησε δάνεια ύψους 7,2 δισ. δολαρίων το 1999 και 39,7 δισ. δολαρίων το 2000.

Τον Δεκέμβριο του 2001 η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε νέα μέτρα όπως μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% και πάγωμα των καταθέσεων. Η ανεργία της χώρας εκτοξεύθηκε στα ύψη, φτάνοντας έως και το 40%.

Το 48% του πληθυσμού έμεινε εκτός ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άρα χωρίς φάρμακα λόγω των πολιτικών που επιβλήθηκαν. Τα μέτρα προκάλεσαν κοινωνική αναταραχή και ακολούθησε παραίτηση της κυβέρνησης. Η νέα κυβέρνηση που ανέλαβε την εξουσία κήρυξε πτώχευση.

Μεξικό: Το Μεξικό ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ το 1995. Χορηγήθηκε δάνειο ύψους 30 δισ. δολαρίων. Μετά τα νέα μέτρα που επιβλήθηκαν στη χώρα, οι πολίτες που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας ξεπέρασαν το 50% και ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 20%.

Βραζιλία: Το δάνειο 41 δισεκατομμύρια δολάρια υπό την προϋπόθεση της περικοπής των κυβερνητικών δαπανών κατά 28 δις (με απόλυση δημοσίων υπαλλήλων και ιδιωτικοποιήσεις). Αποτέλεσμα ήταν να ανεβούν τα καταναλωτικά δάνεια κατά 250% και να υπάρχουν μαζικές πτωχεύσεις επιχειρήσεων και τραπεζών. Η ανεργία ξεπέρασε το 17%.

Ινδονησία: Η επιβολή των πολιτικών του ΔΝΤ εκεί οδήγησε σε πτώση του παραγόμενου πλούτου κατά 45%. Αποτέλεσμα: Βίαιη κοινωνική εξέγερση με εκατοντάδες νεκρούς.

Τουρκία: Πήρε δάνειο των 20,4 δις ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 20% και αύξησε κατακόρυφα τα επιτόκια.

Ελλάδα: Πήρε από το 2010 μέχρι σήμερα 145 δις ευρώ. Μείωση κατώτατου μισθού σε όλους 25% και 32% στους νεοεισερχόμενους μέχρι 25 ετών! Αύξηση ΦΠΑ μέχρι 25%. Αύξηση των εισιτηρίων στις συγκοινωνίες κατά 25%. Κατάργηση Που και 14ου μισθού και σύνταξης. Περικοπές συντάξεων, επιδομάτων, δαπανών υγείας και παιδείας. 150 χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο θα γίνουν μέχρι το 2015. Η ανεργία ήδη ξεπέρασε το 25%. Αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες κατά 40%, 3 χιλιάδες μόνο από το 2009 μέχρι σήμερα.