Μετρητής

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα908
mod_vvisit_counterΧθές1122
mod_vvisit_counterAll4182207
°F | °C
invalid location provided
ΖΩΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΦΟΡΑ

ΗΠΑ: Στη χώρα του «ονείρου» τη θέση των πιστωτικών καρτών παίρνουν τα κουπόνια τροφίμων

Αν  κάποιος υποστήριζε πριν από λίγα χρόνια ότι το φαινόμενο της πείνας θα επέ­στρεφε σε μεγάλη έκταση στις Ηνωμένες Πολιτείες, το πιο πιθανό θα ήταν να χαρακτηριστεί «ακραί­ος αντιαμερικανός» που τον τυφλώνει ο φανατισμός του. Ωστό­σο σήμερα τα πράγματα έχουν φθάσει ως το σημείο απολύτως mainstream μίντια όπως το CNN να κάνουν αφιερώματα στην εντυπωσιακή αύξηση των ποσοστών των ανθρώπων που ζουν χάρη σε κρατικά επιδόματα ή σε κουπόνια τροφών! «Δέκα χρόνια ασχολού­μαι με το θέμα, αλλά αυτό που γίνεται σήμερα δεν το έχω ξαναδεί ποτέ μου», έλεγε η υπεύθυ­νη μιας τράπεζας τροφίμων στη Φιλαδέλφεια, μιλώντας πρόσφατα στο αμερικανικό ειδησεο­γραφικό κανάλι σχετικά με τις ουρές για τρόφι­μα φιλανθρωπικού οργανισμού...

Το ενδιαφέρον και το χαρακτηριστικό του φαινομένου της νεοφτώχειας στην Αμερική εί­ναι ότι πλέον αυτή αφορά και μεσαία στρώματα - δεν έχει πλέον να κάνει με περιθωριακές κα­ταστάσεις, τις οποίες η αμερικανική κυρίαρχη προσέγγιση απέδιδε σε εκείνους που «δεν κά­νουν τίποτε», στους «τεμπέληδες»... Σήμερα ο αριθμός των Αμερικανών που ζουν σε οικογέ­νειες χωρίς στοιχειώδη πρόσβαση σε τρόφιμα έχει φθάσει τα... 49 εκατομμύρια - πρόκειται για κατακόρυφη αύξηση στη διάρκεια των 14 ετών που η κυβέρνηση καταγράφει αυτό που κατ' ευφημισμό ονομάζεται «ανασφάλεια τροφής». Η αύξηση κατά 13 εκατομμύρια άτομα ήταν πολύ υψηλότερη από ό,τι ανέμεναν ακόμη και οι πιο απαισιόδοξοι ειδικοί. Αιτία, σύμφωνα με όλους τους αναλυτές, οι συνέπειες της ύφεσης και των επιπτώσεων της σε απώλειες θέσεων εργασίας (η ανεργία ήταν στο 7% πέρσι και φέτος στο 10%) και συρρίκνωση μισθών- επιπτώσεις που πλήττουν πλέον ευρύτατα στρώματα αμε­ρικανών πολιτών.

Το ένα τρίτο αυτών των οικογενειών που αγω­νίζονται να κρατήσουν «το κεφάλι τους έξω από το νερό» ανήκουν στην κατηγορία που οι ερευ­νητές αποκαλούν «πολύ χαμηλής διατροφικής ασφάλειας». Αυτός ο γραφειοκρατικός χαρακτη­ρισμός σημαίνει ότι τα μέλη των οικογενειών αυ­τών δεν έχουν αρκετά χρήματα κι αναγκάζονται να πηδούν γεύματα, να περιορίζουν τις μερίδες ή να μην τρώνε σχεδόν καθόλου σε ορισμένες περιόδους του χρόνου! Ειδικότερα, σε αυτή την κατηγορία 506.000 οικογένειες έχουν παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρό διατροφικό πρόβλημα - ένα νούμερο που πέρσι ήταν 323.000 και προκαλεί μεγάλο προβληματισμό στους αναλυτές του φαινομένου της επιστροφής της φτώχειας. Και μπορεί οι ειδικοί στο υπουργείο Γεωργίας να αποφεύγουν να χρησιμοποιήσουν τον όρο «φτώχεια», ο πρόεδρος Ομπάμα όμως δεν δίστασε να δηλώσει ότι «η πείνα αυξήθηκε σημαντικά πέρσι».

Τα υπόλοιπα δύο τρίτα έχουν μεν να φάνε, αλλά οι άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να τρώνε φθηνές και μικρότερης ποικιλίας τροφές, με άλλα λόγια ζητούν βο­ήθεια από «τράπεζες τροφίμων», λαϊκά συσσίτια ή καταφεύγουν σε μια λύση που πρόσφατα επανήλθε στο προσκήνιο λόγω των πιεστικών αναγκών: πρόκειται για τα δελτία τροφίμων που μοιράζει η κυβέρνη­ση -ένα πρόγραμμα που ανέκαθεν «καθόταν στο λαιμό» των συντηρητικών και το οποίο περικόπηκε σε μεγάλο βαθμό επί προε­δρίας Ρόναλντ Ρέηγκαν.

Ωστόσο αυτό το θεωρούμενο από τους Ρε­πουμπλικάνους «ντεμοντέ» πρόγραμμα, απο­τελεί πλέον τη σανίδα σωτηρίας εκατομμυρίων Αμερικανών. Τα κουπόνια τροφίμων (που πλέον έχουν πάρει τη μορφή των πλαστικών καρτών) είναι η τελευταία λύση για πάνω από 36 εκα­τομμύρια αμερικανούς όλων των κοινωνικών στρωμάτων που πλήττονται ανελέητα από την κρίση. Με τις κάρτες αυτές μπορούν να πληρώνουν (σε σούπερ μάρκετ, αγορές, κ.α.) τις αγορές βασικών διατροφικών αγαθών. Οι δικαιούχοι χάνονται όλοι  κάτω από το όριο  της φτώχειας, δηλαδή τα 22.000 δολάρια ετησίως για μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων. Και το εύρος των ανθρώπων που προσφεύγουν στο πρόγραμμα των κουπονιών τροφίμων ξαφνιάζει με την πολυμορφία του: ανύπαντρες μητέρες, παντρεμένα ζευγάρια, νέοι άνεργοι, κ.ά. Όλο δε και περισσότεροι καταφεύγουν σε αυτή τη λύση που κάποτε, για παράδειγμα μεταξύ των εργατών, θεωρούνταν ταπεινωτική. Στο Οχάιο, σε έξι πολιτείες γύρω από το Σινσινάτι, όπου η ανεργία μεταξύ των εργατών αυξήθηκε κατακό­ρυφα, πάνω από το 50% του πληθυσμού έχουν στραφεί στο πρόγραμμα αυτό. Μια απόφαση όχι εύκολη, καθώς στο αμερικανικό περιβάλλον θεωρείται «ταπεινωτική».

Η περίπτωση του Γκρεγκ Ντόουσον στο Οχά­ιο είναι ενδεικτική: ηλεκτρολόγος, εργάζεται σε σούπερ μάρκετ (μέσα σε τρόφιμα τα οποία δεν μπορεί ούτε καν να σκεφθεί να αγοράσει) και θεωρεί τον εαυτό του τυχερό που έχει δουλειά καθώς οι περισσότεροι συνάδελφοί του είναι πλέον άνεργοι. Όσο μειωνόταν το εισόδημα του ενώ τα έξοδα είχαν πάρει την άγουσα, αναγκαζόταν να μην τρώει ο ίδιος όλα τα γεύματα προκειμένου να θρέψει την οικογένεια του. Τρε­φόταν με αυγά, δημητριακά και κονσέρβες με κρέας. Όταν ένας κοινωνικός λειτουργός ήλθε να τον βρει στο νηπιαγωγείο του γιου του, για να του προτείνει είσοδο στο πρόγραμμα των κουπονιών (κάρτας) τροφίμων, ο νέος πατέρας δέχθηκε. «Είναι ταπεινωτικό», παραδέχεται και εξομολογείται ότι δεν έχει πει στους γονείς του ότι παίρνει μηνιαίο επίδομα 380 δολαρίων, «προσωπικά θεωρούσα ότι αυτό είχε να κάνει μόνο με κάποιους επιτήδειους αλλά αν σκεφθεί κα­νείς τις περιστάσεις, αυτή η βοήθεια είναι τελικά καλοδεχούμενη», εξηγεί ο ίδιος. Και στη θέση του περνούν καθημερινά εκατομμύρια Αμερι­κανοί, που προστίθενται στους δικαιούχους του επιδόματος, σύμφωνα με ένα γνωστό και οικείο σενάριο. Μέσα σε διάστημα λίγων μηνών περ­νούν από το επίπεδο των νοικοκυριών που τα βγάζουν άνετα πέρα σε εκείνο που χρειάζεται επειγόντως στήριξη. Καθημερινά, Αμερικανοί από τη Φλόριντα ως την Αλάσκα προστίθενται στον κατάλογο των δικαιούχων του επιδόματος - αυτό που ακόμη οι Ρεπουμπλικάνοι θεωρούν ότι «σπρώχνει τον κόσμο στην τεμπελιά» και «καταστρέφει τους γάμους»!

Η πραγματικότητα όμως είναι ξεροκέφαλη: δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ζευγάρια που έβγαζαν 70.000 δολάρια τον χρόνο, χάνοντας μέσα σε λίγους μήνες τις δουλειές τους, βρίσκο­νται αναγκασμένοι να τα βγάλουν πέρα με ένα επίδομα ανεργίας και δύο, τρία ή περισσότερα παιδιά. Οι αριθμοί είναι το ίδιο ξεροκέφαλοι: σε πάνω από 750 κομητείες το πρόγραμμα, που ανα­πτύσσεται ιλιγγιωδώς, τρέφει έναν στους τρεις μαύρους. Σε πάνω από 800 κομητείες, βοηθά να τραφεί ένα στα τρία παιδιά. Στις πόλεις του Μισισιπή, Σεντ Λούις, Μέμφις και Νέα Ορλεάνη, πάνω από τα μισά παιδιά λαμβάνουν κουπόνια για βασικά είδη διατροφής. Αλλά το πιο εντυ­πωσιακό είναι ότι το πρόγραμμα επεκτείνεται σε περιοχής που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ευημερούσες και που έχουν πληγεί από την οι­κιστική κρίση (κατασχέσεις σπιτιών, χρεοκοπίες, κ.α.) ενώ υπολογίζεται ότι άμεσα θα ενταχθούν σε αυτό τουλάχιστον άλλα 16 εκατομμύρια άτο­μα... Άραγε αυτό το μέτωπο, της ραγδαία εξαπλωνόμενης φτώχειας, δεν αξίζει μεγαλύτερες επενδύσεις από τα δεκάδες δισ. που ξοδεύει η Ουάσινγκτον στους πολέμους του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

ΠΑΛΛΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΑΠΕ  -ΜΠΕ